Spotkanie grupy wsparcia dla opiekunów osób niesamodzielnych: eustres i dystres w życiu opiekuna: sztuka balansu
Opieka nad osobą niesamodzielną to zadanie wymagające nie tylko fizycznej obecności, ale przede wszystkim ogromnej siły psychicznej. Właśnie dlatego coraz więcej osób korzysta z grup wsparcia — miejsc, gdzie można podzielić się doświadczeniami, uzyskać pomoc emocjonalną i poczuć, że nie jest się samemu w tej trudnej roli.
Ostatnie spotkanie takiej grupy, poświęcone było tematowi stresu — zjawiska, które towarzyszy opiekunom niemal każdego dnia. Uczestnicy mieli okazję nie tylko porozmawiać o swoich przeżyciach, ale także poznać różnice między dwoma obliczami stresu: dystresem i eustresem.
Psycholog prowadząca spotkanie rozpoczęła od wyjaśnienia, że stres nie zawsze jest czymś negatywnym. Choć najczęściej kojarzymy go z przeciążeniem, lękiem i wypaleniem, istnieje również jego pozytywna forma — eustres.
Dystres to stres, który wynika z przeciążenia, braku kontroli, poczucia bezradności. Objawia się między innymi zmęczeniem, drażliwością, problemami ze snem i obniżonym nastrojem. W przypadku opiekunów osób niesamodzielnych dystres często pojawia się w wyniku długotrwałego obciążenia, braku wsparcia, a także z powodu izolacji społecznej.
Eustres natomiast to stres mobilizujący — taki, który dodaje energii, motywuje do działania i pozwala lepiej radzić sobie z wyzwaniami.
Wszyscy uczestnicy grupy wsparcia wspólnie stwierdzili, że stres jest nieodłącznym elementem codzienności. Nie chodzi o to, by go całkowicie wyeliminować, ale by nauczyć się z nim żyć i zarządzać jego poziomem. To właśnie balans między tymi dwoma formami stresu pozwala nam funkcjonować efektywnie, zachować zdrowie psychiczne i fizyczne, a także rozwijać się jako ludzie.
